Een beetje fout mag. Vraag maar aan de QR-code.
Tijdens onze maandelijkse creative learnings bracht een van onze designers de QR-code mee. Dat vierkantje op je concertticket, een verpakking of de menukaart die vroeger gewoon op tafel lag. We scannen het zonder veel nadenken. Maar hoe werkt dat eigenlijk?
Ja, soms zijn we bij Jos ook gewoon nerds.
De QR-code ontstond in 1994 bij het Japanse Denso. Masahiro Hara ontwikkelde met één collega een code die veel informatie kon bevatten en snel leesbaar was. Vandaar: ‘Quick Response’. De auto-industrie gebruikte hem om onderdelen en productie op te volgen.
Alleen is een fabriek geen propere presentatie. Er komt olie op een etiket. Iets raakt beschadigd. De ontwikkelaars hielden daar rekening mee: de code moest ook dan blijven werken.
Een QR-code hoeft dus niet volledig intact te zijn om gescand te worden. Hij bevat extra informatie waarmee de scanner ontbrekende of beschadigde gegevens kan herstellen. Foutcorrectie, heet dat. De wiskunde erachter heet Reed-Solomon. Voor wie straks nog een internetkonijnenhol zoekt.
Wat ons vooral bijbleef: die onvolmaakte omstandigheden zaten al mee in het ontwerp.
Dat is toch schoon. En het zet ons aan het denken over ons eigen werk.
Want op ons scherm klopt het meestal allemaal. De boodschap is helder, de volgorde logisch, de knop staat waar hij hoort. Wij kennen de context. We hebben de tekst intussen zeventien keer gelezen.
Maar de persoon die we willen bereiken, staat op de tram. Heeft haast. Leest alleen de titel. Of begrijpt een woord anders dan wij.
Blijft onze boodschap dan overeind?
Voor de overheden en organisaties waarmee we werken, doet dat ertoe. Een uitnodiging moet mensen tot bij een activiteit krijgen. Een campagne moet een drempel verlagen. Een website moet iemand helpen om ondersteuning te vinden. Als dat alleen lukt wanneer iemand alles aandachtig leest en meteen begrijpt, hebben we nog werk.
Menselijke interpretatie laat zich natuurlijk niet herstellen met een formule. Maar we kunnen er wel rekening mee houden. Door een boodschap te testen bij de mensen voor wie ze bedoeld is. Door duidelijk te vertellen wat er na een klik gebeurt. Door een formulier je invoer te laten bewaren wanneer je iets vergeet. Of gewoon door naast die QR-code ook een kort webadres te zetten.
Bij Jos willen we mensen mee krijgen in een maatschappelijk verhaal. Dat vraagt aandacht voor hun dagelijkse realiteit: wat weten ze al, waar twijfelen ze over, wat houdt hen tegen? Die vragen horen voor ons bij het ontwerpen, schrijven en uitproberen.
Onze creative learning begon bij zwarte en witte blokjes. We eindigden bij een vraag om boven ons scherm te hangen: werkt het ook als iemand er minder mee bezig is dan wij?
Zelf even nerd zijn? Ontdek hoe QR-codes werken.